RADZIEJOWSKI Stanisław – Kwitnący sad jabłoni

 

Radziejowski Stanisław –  Kwitnący sad jabłoniowy

 

Stanisław Radziejowski (1863 – 1950 )

W 1874 podjął studia w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, gdzie z przerwami uczył się prawie 8 lat, pod kierunkiem m. in. Jana Matejki. W klasie kompozycji otrzymał złoty medal za obraz Powrót z pola. Od 1886 studiował na Akademii Sztuk Pięknych w Monachium, był członkiem Muenchener Kunstverein. Przyjeżdżał do Krakowa, gdzie uczestniczył uczestniczył w malowaniu Panoramy Tatrzańskiej m.in. ze Stanisławem Janowskim i Władysławem Wankie. W 1902 zdecydował się na powrót do kraju, dwa lata później zamieszkał w otrzymanym przez żonę Helenę ze Strasburgerów w spadku majątku Trzebienice. Często wyjeżdżał do pobliskiego Krakowa, gdzie uczestniczył w życiu artystycznym. Brał udział w wielu wystawach organizowanych przez warszawskie Towarzystwo Zachęty Sztuk Pięknych (w latach 1910, 1925, 1930, 1936) oraz działające w Krakowie Towarzystwo Przyjaciół Sztuk Pięknych (w latach: 1917, 1923, 1924, 1925 i autorska w 1935). Wystawy prac Stanisława Radziejowskiego miały miejsce również we Lwowie, Poznaniu, Monachium, w Berlinie, Pradze, Wiedniu.

Szkoła monachijska wywarła duży wpływ na jego rozwój artystyczny: konwencja realistyczna była typowa dla większości jego prac. Tworzył głównie obrazy rodzajowe o tematyce wiejskiej, a także pejzaże i portrety. Do bardziej znanych należą: Południca (1894), Wnętrze chaty (1887), Za służbą (1895). Obrazy Stanisława Radziejowskiego znajdują się w kolekcjach prywatnych i muzealnych m.in. w Muzeum Narodowym w Krakowie i Warszawy.